Engelen en ridders bestaan nog!

Bij het schrijven van mijn vorige post moest ik ook weer denken aan mijn scootmobielavontuur van ruim een week terug.

17 december brachten mijn ouders als cadeau een tweedehands scootmobiel mee. Hiermee zou ik naar de fysiotherapeut en de supermarkt kunnen gaan zonder steeds hulp te hoeven vragen. Mijn vader legde uit hoe het werkte en ik maakte goedgemutst een proefritje bij mijn huis. Volgende week zou ik erop naar de fysiotherapeut gaan. Ik zag mezelf al helemaal rijden: Toet Toet op mijn scoot. 

Maandag 20 december was de primeur. De scootmobiel ging niet zo snel, maar ik kwam er wel. En gelukkig was mijn fietsslot precies lang genoeg om de scootmobiel vast te zetten, want teruglopen was natuurlijk geen optie!

Donderdag 23 was mijn tweede ritje. Het was berekoud, want het had gevroren, maar met een ski broek, wanten, muts en sjaal moest het lukken. Na de fysio besloot ik nog even door te rijden naar de Jumbo voor slagroom. Vanavond zou ik bij vrienden eten en ik wilde niet met lege handen komen. Dus ik besloot mijn wereldberoemde karamelsaus te maken. 

Op de terugweg halverwege de Eendrachtsdijk, merkte ik ineens dat er niet veel lampjes meer brandden op mijn dashboard. Dat betekende dat de batterij bijna leeg was. Ik verwachtte er niet mee thuis te kunnen komen tenzij er een wonder gebeurde. 

Ik reed (biddend) zo langzaam mogelijk verder en kroop het zebrapad over richting Land Kanaän. Een stem klonk achter mij: problemen met de accu? Helpt het als ik duw? Een dame (Engel1) met buggy kwam langszij en duwde me over Land Kanaän naar de Beuk. Ik kroop langzaam richting de drempel alwaar Scooty begon te sputteren en engel2 en -3 probeerden te helpen. Maar Scooty wilde niet meer voor- of achteruit. 

Plotseling verschenen er twee ridders van HT op het toneel. Zij waren bezig met de laatste loodjes van het fietspad (waar ze me ‘s morgens al coulant doorlieten) toen ze mijn nood zagen. Na de bekende grappen over dames en scootmobielen opladen boodt ridder1 aan Scooty thuis te brengen met de shovel, terwijl ridder2 mij thuisbracht met zijn bus. Dus… engelen en ridders bestaan nog!

(N.B. Deze post was begin januari voor het eerst gepubliceerd, maar daarna tijdelijk verwijderd omdat de lay-out niet klopte met het gekozen thema.)