2022!
Wat er op de wereld ook gebeurt, de tijd is niet te stoppen of terug te draaien. Hoe graag we soms ook zouden willen. Terug naar vroeger, vóór 5 november toen ik mijn enkel brak, zodat ik bij herhaling rustig over de gladde steiger loop. Of gauw door naar… tja wanneer zou deze enkel weer als vanouds 🧐 zijn?
Maar hoe vervelend een gebroken enkel ook is en hoe langzaam in mijn ogen het herstel ook gaat, toch zou ik deze tijd niet willen missen. Het is een tijd waarin ik leer dat ik er niet alleen voor sta: nieuwe vrienden en oude buren die een gekookte maaltijd komen brengen, omdat ik graag gezond eet (zonder allerlei E-nummers), zodat ik me over die reep chocolade tussendoor minder schuldig voel 😉. Mensen die een boodschapje meenemen, omdat ik niet even naar de winkel kan, mensen die aanwippen om een praatje te maken en te kijken of ik het nog wel redt. Maar bovenal een tijd om te leren vertrouwen op die Ene en te beseffen dat ik het altijd als vanzelfsprekend beschouwde dat wonden en ziektes snel genezen, maar dat het ook wel eens anders gaat en wat doe je dan?
Reacties
Een reactie posten